Vestibulairsyndroom (Ouderdomsduizeligheid) bij Honden
Plotselinge duizeligheid en evenwichtsverlies bij je oudere hond: schrikwekkend maar vaak goed behandelbaar.
Wat is vestibulairsyndroom?
Het vestibulairsyndroom, ook wel het oudevestibulair syndroom of idiopathisch vestibulairsyndroom genoemd, is een plotselinge verstoring van het evenwichtsorgaan bij oudere honden. Het evenwichtssysteem, gelegen in het binnenoor en verbonden met de hersenen, zorgt normaal voor de coördinatie van balans en ruimtelijke oriëntatie. Wanneer dit systeem verstoord raakt, ervaart de hond ernstige duizeligheid en evenwichtsverlies.
Het idiopathische vestibulairsyndroom is de meest voorkomende vorm en treft voornamelijk honden ouder dan 12 jaar. De oorzaak is onbekend, vandaar de term "idiopathisch." Het komt plotseling op en ziet er voor baasjes vaak alarmerend uit, omdat de symptomen lijken op die van een beroerte. Gelukkig herstellen de meeste honden goed, hoewel het herstel tijd kan kosten.
Symptomen
De symptomen zijn dramatisch en komen plotseling op, vaak binnen minuten. Het meest kenmerkende teken is een scheefhangend hoofd (head tilt) naar de aangedane kant. De hond wankelt, valt om, kan niet meer rechtstaan en rolt soms zelfs rond. De ogen maken snelle, onwillekeurige bewegingen (nystagmus), meestal horizontaal. De hond kan misselijk zijn en braken door de intense duizeligheid.
Veel honden weigeren te eten en te drinken in de acute fase omdat de duizeligheid hen misselijk maakt. Ze kunnen angstig en verward zijn en zich vastklampen aan de grond. De symptomen kunnen zo ernstig zijn dat baasjes denken dat hun hond een beroerte heeft gehad of aan het sterven is. Hoewel het er schrikwekkend uitziet, is het idiopathische vestibulairsyndroom op zich niet levensbedreigend.
Diagnose
De diagnose wordt gesteld op basis van de typische symptomen bij een oudere hond en het uitsluiten van andere oorzaken. Een neurologisch onderzoek helpt onderscheid te maken tussen perifeer vestibulairsyndroom (binnenoor) en centraal vestibulairsyndroom (hersenen), wat een andere oorzaak en prognose heeft. Ooronderzoek sluit een diepe oorontsteking uit als oorzaak. Bij atypische presentaties of onvoldoende herstel kan een MRI van de hersenen worden aanbevolen om tumoren of andere hersenafwijkingen uit te sluiten.
Behandeling en herstel
Er is geen specifieke behandeling voor het idiopathische vestibulairsyndroom; het gaat om ondersteunende zorg terwijl het lichaam zelf herstelt. Anti-misselijkheidsmedicijnen (maropitant/Cerenia) helpen tegen de duizeligheid en het braken. Als de hond niet kan eten of drinken, kan intraveneuze vloeistoftherapie nodig zijn om uitdroging te voorkomen. Zorg voor een veilige, zachte omgeving waar je hond niet kan vallen of zich bezeren.
De meeste honden beginnen binnen 72 uur te verbeteren en herstellen grotendeels binnen 2 tot 3 weken. Een lichte scheefstand van het hoofd kan permanent blijven, maar hindert de hond meestal niet. Sommige honden hebben een langzamer herstel dat weken tot maanden kan duren. Help je hond bij het eten en drinken door de bakken dicht bij hem te zetten en hem te ondersteunen. Het kan terugkeren, maar ook dan is het herstel doorgaans goed. Geduld en liefdevolle ondersteuning zijn de beste medicijnen.