Mondtumoren bij Honden

Wat zijn mondtumoren?

Mondtumoren zijn abnormale groeiingen in de mondholte, het tandvlees, het gehemelte, de tong of de amandelen. Ze vormen ongeveer 6 procent van alle tumoren bij honden en komen het meest voor bij oudere honden. Mondtumoren kunnen goedaardig of kwaadaardig zijn, en het type bepaalt de prognose en behandeling. De meest voorkomende kwaadaardige mondtumoren zijn melanomen, plaveiselcelcarcinomen en fibrosarcomen.

Goedaardige tumoren omvatten epulides (tandvleestumoren) en papillomen (wratten). Hoewel goedaardige tumoren niet uitzaaien, kunnen ze wel lokaal doorgroeien en problemen veroorzaken met eten en drinken. Kwaadaardige mondtumoren zijn agressief: ze groeien snel, infiltreren het omliggende bot en kunnen uitzaaien naar de lymfeklieren en longen. Vroege diagnose geeft de beste kans op succesvolle behandeling.

Symptomen

Mondtumoren worden vaak pas laat ontdekt omdat baasjes niet regelmatig in de mond van hun hond kijken. Waarschuwingssignalen zijn overmatig kwijlen, bloederig speeksel, slechte adem, moeite met eten of kauwen, voedsel laten vallen, gewichtsverlies en zwellingen aan de kaak of het gezicht. Een zichtbare massa op het tandvlees, het gehemelte of de tong is een duidelijk teken.

Losse tanden zonder duidelijke oorzaak kunnen wijzen op een tumor die het kaakbot aantast. Neusvloei of niezen aan één kant kan wijzen op een tumor die vanuit de mondholte in de neusholte groeit. Bij vergevorderde tumoren kan de hond weigeren om te eten, afvallen en tekenen van pijn vertonen. Regelmatige controle van de mondholte tijdens het tandenpoetsen of bij de jaarlijkse check-up helpt bij vroege ontdekking.

Diagnose en behandeling

De diagnose vereist een biopsie van de massa voor histologisch onderzoek. Dit wordt meestal onder narcose uitgevoerd. Röntgenfoto's of een CT-scan van de kaak beoordelen of de tumor het bot heeft aangetast. Stadiëringsonderzoek met röntgenfoto's van de longen en aspiratie van de regionale lymfeklieren bepaalt of de tumor is uitgezaaid.

Chirurgische verwijdering is de primaire behandeling voor de meeste mondtumoren. Bij tumoren die het kaakbot aantasten, kan gedeeltelijke verwijdering van de boven- of onderkaak (maxillectomie of mandibulectomie) nodig zijn. Hoewel dit ingrijpend klinkt, functioneren honden na deze operaties verrassend goed. Bestraling is een optie voor tumoren die niet volledig chirurgisch verwijderbaar zijn. Chemotherapie en immunotherapie worden bij bepaalde tumortypen aanvullend ingezet. De prognose verschilt sterk per tumortype, van uitstekend bij goedaardige epulides tot gereserveerd bij melanomen en fibrosarcomen.